PDA

Bekijk Volledige Versie : Psychologie. Angst. Post Traumatische Stress Storing (PTSS).



Heksenboot
03-11-12, 12:09
Even ter info:

http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/91675-angst-wat-is-angst-en-wat-doet-het-met-je.html

http://www.ggz-nhn.nl/nl/Sites/Intranet-Home/Algemene-paginas/Sites-Ziektebeelden/Posttraumatische-stress-stoornis.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Posttraumatische_stressstoornis


Misschien veel leeswerk, maar het gaat om het idee.
Wat gebeurt er psychologisch gezien bij een ramp, verlies van huis, spullen, of nog erger.
Jammer dat je daar niet voor kan preppen.
Of toch wel?

Vault 101
03-11-12, 12:20
Propranolol vlak na een traumatische gebeurtenis kan mogelijk helpen om PTSS te voorkomen/minder ernstig te maken. Het schijnt de werking van noradrenaline te remmen, een neurotransmitter die betrokken is bij de vorming van herinneringen. Maar de onderzoeken hiernaar zijn redelijk recent en er zijn ook nog wat ethische dilemma's bij betrokken. Bovendien is Propranolol niet vrij verkrijgbaar, dus dat maakt het allemaal nog moeilijker.

Goed topic trouwens, ik denk dat we de effecten van SHTF op onze mentale capaciteiten en welzijn niet moeten onderschatten.

Heksenboot
03-11-12, 12:57
Propranolol vlak na een traumatische gebeurtenis kan mogelijk helpen om PTSS te voorkomen/minder ernstig te maken. Het schijnt de werking van noradrenaline te remmen, een neurotransmitter die betrokken is bij de vorming van herinneringen. Maar de onderzoeken hiernaar zijn redelijk recent en er zijn ook nog wat ethische dilemma's bij betrokken. Bovendien is Propranolol niet vrij verkrijgbaar, dus dat maakt het allemaal nog moeilijker.

Goed topic trouwens, ik denk dat we de effecten van SHTF op onze mentale capaciteiten en welzijn niet moeten onderschatten.

Dus propranolol gaat het niet worden. Contra-indicatie is vasten, volgens wikipedia.
Zou er een vrij verkrijgbaar middel bestaan? Misschien iets uit de hoek van de kruiden?

Lion
03-11-12, 13:01
Hoe bedoel je vasten, zoiets als niet eten?

Redhotchiliprepper
03-11-12, 13:23
In de hoek van kruiden schijnt passiebloem te helpen bij stress en spanning, maar daar moet je dan ruim van te voren mee beginnen wat niet echt praktisch is :p Ik zelf denk dat het moeilijk zo niet onmogelijk is om je voor te bereiden op de psychische gevolgen van een SHTF omdat de factoren zo variabel zijn. Ten eerste weet je niet hoe erg het gaat zijn of wat er gaat gebeuren. Ten tweede is het denk ik ook afhankelijk van wat er met je geliefden gebeurt en hoe mensen elkaar behandelen.
Heb zelf een tijd in de psychiatrie gewerkt en PTSS is echt verschrikkelijk! Vooral de herbelevingen.
Goed topic trouwens, belangrijk om ook eens over na te denken!

Jager
03-11-12, 13:49
Opstaan doorgaan..!!! Tenzij er iets met mijn gezin gebeurt, dan wordt het kamimaze

Vault 101
03-11-12, 14:14
Opstaan doorgaan..!!! Tenzij er iets met mijn gezin gebeurt, dan wordt het kamimaze

Je moet wel beseffen dat als je last hebt van PTSS je hersenen niet meer precies functioneren zoals je zelf graag zou willen.

Jager
03-11-12, 15:40
Heb je tijdens SHTF geen tijd voor om over na te denken. Wat latrr komt is latere zorg. Heb al veel meegemaakt en gelukkig nergens last van. Way me vrouw en kids betreft hoop ik ze te kunnen helpen geestelijk. Maar ja uiteindelink weet je het.pas als het zover zal zijn ;)

Richard Friesland
03-11-12, 15:56
In de hoek van kruiden schijnt passiebloem te helpen bij stress en spanning, maar daar moet je dan ruim van te voren mee beginnen wat niet echt praktisch is

De klap komt meestal op het moment dat je leven weer in rustiger vaarwater komt, als je weet hoe je het kan voorkomen heb je een tijd om je daar geestelijk op voor te bereiden en aan de passiebloem te gaan

Heksenboot
03-11-12, 17:16
Hoe bedoel je vasten, zoiets als niet eten?

Ja. Kan wel eens gebeuren als je eten ff op is.

Heksenboot
03-11-12, 17:20
In de hoek van kruiden schijnt passiebloem te helpen bij stress en spanning, maar daar moet je dan ruim van te voren mee beginnen wat niet echt praktisch is :p Ik zelf denk dat het moeilijk zo niet onmogelijk is om je voor te bereiden op de psychische gevolgen van een SHTF omdat de factoren zo variabel zijn. Ten eerste weet je niet hoe erg het gaat zijn of wat er gaat gebeuren. Ten tweede is het denk ik ook afhankelijk van wat er met je geliefden gebeurt en hoe mensen elkaar behandelen.
Heb zelf een tijd in de psychiatrie gewerkt en PTSS is echt verschrikkelijk! Vooral de herbelevingen.
Goed topic trouwens, belangrijk om ook eens over na te denken!

Ga er maar vanuit, dat bij SHTF ernstig verlies wordt geleden. De shock van verandering. Rouw. Dus het minste wat ik kan doen, is weten dat je dat erbij krijgt.
Passiebloem en valeriaan. Bakkie thee, kampvuur, mensen om mee te praten. Bezig zijn met overleven. Huilen i.p.v. verdringen.
Dat zijn de dingen die in me opkomen.

Heksenboot
03-11-12, 17:23
Je moet wel beseffen dat als je last hebt van PTSS je hersenen niet meer precies functioneren zoals je zelf graag zou willen.

Weet ik niet. Wat ik als totale leek denk, is dat PTSS pas later komt. Eerst komt de adrenaline: vluchten of vechten, desnoods tot de dood erop volgt, in een vlaag van woede, zoals Jager bedoelt denk ik. Doe mij maar vluchten. Maar dat zijn allemaal dingen vanachter een computer bedacht. Weet ik veel wat ik doe, als het erop aankomt?

Heksenboot
03-11-12, 17:32
Heb je tijdens SHTF geen tijd voor om over na te denken. Wat latrr komt is latere zorg. Heb al veel meegemaakt en gelukkig nergens last van. Way me vrouw en kids betreft hoop ik ze te kunnen helpen geestelijk. Maar ja uiteindelink weet je het.pas als het zover zal zijn ;)

Wat ik ff snel gelezen heb, schijnt het dat vrouwen gevoeliger zijn. Of wist ik dat al? Mannen kunnen misschien lichamelijk en geestelijk wat beter tegen een stoot(je). Misschien wel handig om je vrouw en kinderen wat passiebloem/valeriaan-thee te kunnen aanbieden?

Mijn vader heeft het bombardement in Dresden meegemaakt, daar was hij toevallig als tewerkgestelde Nederlander. De brandende kinderen werden van 3 hoog in zn armen gegooid. Hij heeft geholpen waar hij kon. De lijken lagen overal.
Het enigste wat hij dacht, vertelde hij me, was: "Gelukkig ben ik het niet". Dat is een instelling om door de hel te komen. Kan je misschien iets bij voorstellen: een hele fucking stad in de fik met brandende kinderen in je armen.
Als je je alles persoonlijk aantrekt, ga je snel bergafwaarts. Eerst emotioneel, dan lichamelijk.

Laten we positief blijven. Het zal zo'n vaart niet lopen. En mensen zijn sterker dan je denkt. We slaan ons overal doorheen.

Kans
03-11-12, 18:59
En mensen zijn sterker dan je denkt. We slaan ons overal doorheen.

Daar heb je gelijk in.

En daar maak ik me dus ook grote zorgen over....
Als mensen verhongeren of hun kinderen zien verhongeren dan zullen ze sterker zijn dan je denkt, en ze zullen zich overal doorheen slaan.......

Prep ze,
Kans

missbir
16-11-12, 20:05
Laat ik beginnen met te vertellen dat ik PTSD (ptss) heb. Al 17 jaar. Kan dr goed mee omgaan, ben opgenomen geweest (geregistreerd gek ) Heb een heleboel handvaten gekregen. Maar je komt er nooit meer vanaf!!! Het leven gaat gewoon door ook bij een SHTF;)

BEN DAN OOK EEN RASOPTIMIST!!!

Paar feitjes over ptsd / ptss:

Symptomen komen pas wanneer je uit de stress- situatie komt. Inderdaad wanneer je in rustiger vaarwater zit!

Ptsd/ptss is niet mannelijk of vrouwelijk ;) maar kan iedereen overkomen.

Langdurige blootstelling aan traumatische gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld, een oorlog (als slachtoffer en als soldaat) Incest slachtoffers. Dag in dag uit dezelfde ellende meemaken voor een langere periode. Als dus de SHTF plaatsvind heeft niemand last van PTSS. Wanneer de wederopbouw begint, beginnen de psychische problemen.

PTSD is nooit helemaal te genezen, de vervelende symptomen kunnen onderdrukt worden, maar ook na eventueel medicatie en een bende psychiaters, moet je het op eigen kracht en met je eigen handvaten doen.

Duidelijke tekenen van PTSD (Let wel niet iedere ptsder heeft dezelfde symptomen)
Super Alert (eigelijk altijd in opperste staat van paraatheid)
Slecht slapen (doorslapen inslapen)
Nachtmerries
Stemmingswisselingen
Agressie
Triggers die je opladen of afladen *je wordt of agressief van een trigger of je stort ineen"
Duideliijke gedragsveranderingen.

Je kunt niet gaan zelfmediceren!! Antidepressiva is een optie, let wel ik heb al zeker 15 verschillende gehad voor er een fatsoendelijk resultaat bereikt. Gewoon lekker aan de psychiater overlaten.;o)

Wat wel wil helpen is ontspannen, mediteren, uitrusten, daarvoor kun je een jointje gebruiken, werkt beter dan medicatie ;o)
Chocolade !!! Daar wordt je vrolijk van Lol ik wel ;o)
en uiteindelijk Preppen.

Zo dan is de cirkel weer rond.;o)

Domme vragen bestaan niet, dus als ik je aan meer info kan helpen dan gil maar een eind weg.;o)

Davena
16-11-12, 20:27
missbirr dank voor het delen van jouw persoonlijk verhaal. Wat vreselijk dat je al jaren in deze situatie zit. Dat zeg ik dus uit een gevoel van onmacht.... en met de hoop en de wens dat er dus wel ooit een oplossing zal komen of je in elk geval op termijn toch in rustiger vaarwater zult komen.

Hoop daarom van harte dat je idd afleiding kunt blijven vinden in het preppen en chocola :o

missbir
16-11-12, 20:43
Djw mrs.Lotte, lief van je.

Ik zit gelukkig in rustig vaarwater, kan nu prima en gelukkig leven, en depressief ben je niet iedere dag.

Preppen is naast een zwaar uitgelopen hobby ook een geweldige overlevingsdrang en die stimulans pept me iedere dag weer op.
Gelukkig zijn hier veel optimisten en gelijkdenkenden, De wereld bezit ook leuke mensen ;o)

en liefde overwint alles!!

Liefs birgitte

Hytte
16-11-12, 20:52
kan me voorstellen dat preppen helpt missbir, geeft toch een gevoel van controle. Sterkte met dit gevecht..

Davena
16-11-12, 21:04
missbir
Heb zelf wel een aantal keren behoorlijke angstige tijden en momenten beleefd in mijn leven en ben ook in shock en rouw (om kids) geweest. In mijn geval: Je bent je bewust van je aanwezigheid op aarde en toch ben je 'afwezig'. De wereld draait door en jouw leven staat stil. Een rouwperiode bestaat uit verschillende fasen en gelukkig heb ik die allemaal 'gewoon' doorlopen. Dus ben daarom psychisch dus altijd wel 'gewoon' in staat geweest om door te leven (inclusief werken).

Toch ben ik dus zelf gelukkig in staat geweest om vanuit zo'n diep gat steeds weer omhoog te klimmen. Elke keer dat ik viel kon ik sneller omhoog klimmen 'omdat de weg mij bekend voor kwam'. Dus ergens hoop ik dat in geval van een SHTF ook die overlevingsdrang weer naar boven komt en ik dan ook op de 'automatische piloot' kan gaan regelen en organiseren om mijn gezin te kunnen redden.

Die drang om te willen 'overleven' is inderdaad een stimulans om te willen preppen!

eva1986
16-11-12, 21:20
missbir, hier nog een geregistreerde gek! Geen PTSD maar, nooit een diagnose geweest, maar wel ook van mn 18e tot mijn 19e vrijwillig opgenomen geweest.

Aardige rugzak bij dus... En ik denk juist, dat voor deze rugzak geldt, hoe meer bagage, hoe beter. What doesn't kill you, makes you stronger.

Wat Mrs.Lotte al zegt, de weg naar boven is al bewandeld en bekend, en dus steeds makkelijker te vinden.

Cardhu
16-11-12, 21:21
Het is ongelovelijk wat een mens aan misbruik, ellende, vernederingen en mishandeling aankan als deze maar een sprankje hoop op verbetering heeft.

Zolang je iets hebt om voor te leven, zul je willen overleven.
Volgens mij zijn mensen daar op instinctief niveau op geprogrammeerd.

missbir wat goed dat je zelf onderkent wat je hebt en ook zelf weet wat je gelukkig maakt. Blijf een optimist!
Mrs.Lotte ik bewonder het feit dat je jezelf (wellicht instinctief?) hebt aangeleerd om je ellende de baas te komen. Dit zal je in een SHTF zeker helpen!

Greener
16-11-12, 21:55
Lees dit draadje nu pas.
Helaas ook aan deze kant de diagnose PTSS vastgesteld.
Enige positieve aan het verhaal is dat ik altijd alert ben. ( is ook wel weer een nadeel)
Wat ik wel weet is dat ik bij een shtf in ieder geval niet zal bevriezen en juist zal handelen.
Dat maakt mij een rijker en gelukkig ook een gerustgestelder mens.

Greener

Richa
16-11-12, 22:27
Na een ernstige schock is het noodzakelijk om af te reageren. Juist het inhouden van emotionele reactie zorgt ervoor dat de schock zich vastzet in je systeem. Zo heb ik pas na een heftig auto ongeluk (waarbij ik met 110 km over de kop sloeg waar ik alleen maar ernstige kneuzingen en ribbreuken aan over hield) na een half jaar bewust mijn boosheid geuit en gevoeld naar de gene toe die zo idioot was om mij op de snelweg af te snijden en te raken. Bewegen, gillen, stampen.... allemaal dingen die je helpen om het vastzittende trauma weer te laten stromen, zodat de lading minder wordt.

Met medicijnen onderdruk je alleen maar die emoties, als het tijdelijk nodig is, dan is het nodig om te overleven. Maar medicijnen lossen op termijn echt niets op. Als je moet overleven, dan moet je overleven en doorgaan en dan raadt ik echt EMDR aan. Ik heb was altijd skeptisch over EMDR, maar het werkt echt. (google maar ff op EMDR, want het gaat te ver om het uit te leggen hier). Ik werk zelf met klikjes (heb hier een bijscholing in gevolgd), die heb ik altijd bij me op mijn smartphone.

rescue
17-11-12, 09:52
Er is voor hulpverleners (brandweer, politie en ambulance, en defensie al een tijdje een boekje uit geschreven door Heilwine Bakker.. het boek "Weerbaarheid voor reddingswerkers",uit gegeven door het SDU. En ze heeft ook een training in vergroten van je emotionele weerbaarheid (zonder af te stompen)

Ik heb even geknipt en geplakt uit diverse stukken van diverse websites.


Mensgericht management in een emotioneel veeleisend beroep

Vergroten van je weerbaarheid door zelfmanagement
Aandachtspunten en Valkuilen voor reddingswerkers
verwerking van schokkende gebeurtenissen
Teamgesprek over ingrijpende gebeurtenissen

Doel training
Het doel van deze training is leidinggevenden handvatten aan te reiken om te zorgen voor een goede mentale conditie van medewerkers en team. Daarin is het hanteren van ingrijpende gebeurtenissen in het werk een apart aandachtspunt. Er is niet alleen aandacht voor het specifiek hanteren van schokkende gebeurtenissen, maar juist ook voor de impact van een dagelijkse confrontatie met dreiging en menselijk lijden.




Hoe "werken"? mensen?
Mensgericht management begint bij zelfmanagement;
handvatten in zelfmanagement voor leiders
Herkennen en bespreekbaar maken van stress signalen
Weerbaar omgaan met dagelijkse confrontatie met dreiging en menselijk lijden
De impact van een ingrijpende gebeurtenis
De stappen van verwerking en herkennen van problematische verwerking
Zorg dragen voor een goede verwijzing naar hulpverlening bij problematische verwerking
Team support in de periode na een ingrijpende gebeurtenis
Persoonlijke support in de periode na een ingrijpende gebeurtenis
Hoe zorg je voor je eigen back-up als leidinggevende?
Handvatten in het versterken van het professionele functioneren voor medewerker en team
Hanteren van machteloosheid, verdriet, boosheid, schuld- en faalgevoelens
Hoe verder na de ingrijpende gebeurtenis?

http://www.balans-en-impuls.nl/mediamanagement/user/130.pdf

Dit is dus een training in het voorkomen van PTSS-PTSD. Zeker geen zweverige training,.maar vergroot juist je emotionele weerbaarheid.. Preppers zijn vaak bezig met hun fysieke weerbaarheid, maar je hier op inlezen en misschien wel een training doen mag zeker niet ontbreken..

leidseprepper
17-11-12, 10:28
Als het gaat om trauma's en traumaverwerking vind ik het werk van Peter Levine het beste wat ik ken. Hij ging zich hier 30jaar geleden in verdiepen vanuit de vraag ' hoe kan het dat dieren in het wild niet compleet getraumatiseerd rondlopen terwijl ze dagelijks in levensbedreigende situaties komen?' Hij combineerde inzichten en kennis uit alle mogelijke disciplines. In 'De stem van het lichaam' geeft hij een fascinerend verslag van die zoektocht, met soms bizarre cases uit zijn praktijk. ' De tijger ontwaakt' is meer bestemd voor trauma-slachtoffers, maar gaat daarin minder diep op de materie in. Kort gezegd: de chemische explosie die in je lijf plaatsvindt in een noodsituatie moet weer worden opgeruimd en ' in het wild' gebeurt dat door reacties van ons autonome zenuwstelsel - trillen, zweten, het hele scala. In de ' ontwikkelde' wereld verhinderen we dat vaak doordat onze ratio zich ermee bemoeit ('flink zijn en doorgaan' etc). Als dat proces onvolledig heeft plaatsgevonden, blijven die resten in ons systeem aanwezig, dat houdt de herinnering aan de gebeurtenis vast en dat veroorzaakt het welbekende herhalingsgedrag: totaal onbewust en onwillekeurig blijft het systeem zich in vergelijkbare situaties manoevreren in de hoop om eindelijk die bevriezing te doorbreken. Hij breekt dan ook een lans voor bv sjamanen en geeft aan dat zij met hun rituelen veel dichter bij dat natuurlijke proces aansluiten. Anyway, heel intrigerende kost. Voor mij was het een eye-opener, ik herkende er zelf veel in, maar het paste ook naadloos op het schrijnende verhaal van mensen met ptsd (en borderline) in mijn omgeving.

O ja, vanuit zijn zienswijze is onze slachtofferhulp dan ook eerder schadelijk dan zinvol. Emotioneel herbeleven kan het trauma juist verdiepen. En: je moet juist weg zien te komen van die dominante ratio. Maar goed, dat is een uiterst listig proces, want die mind van ons laat dat het liefst niet toe..

missbir
17-11-12, 10:48
eva1986 Ook zonder het stellen van een (dokters) diagnose kun je hier erg veel last van hebben. Mrs.Lotte en eva1986 WE ARE POWER WOMEN!!!
Richa verwar alsjeblieft niet ptsd met ieder trauma.
Een auto ongeluk, vliegtuig ongeluk zijn eenmalige gebeurtenissen en dus geen langdurige blootstelling aan trauma. Niet minder schokkend met een lange nasleep van medische en psychische behandeling. Echter wel een trauma dat voor toch wel 95 procent met goede hulp kan worden verholpen.
EMDR is een prima oplissing voor een eenmalig trauma, echter voor de ptsders zijn bijvoorbeeld de klikjes constante triggers!!

Van ieder trauma heb je een nasleep en van eenmalige traumas is bewezen dat het merendeel na behandeling weer prima kan leven zonder angsten etc.
Echter post traumatisch stress syndroom is een langdurige blootstelling aan trauma. Soldaten, politie, brandweer en andere hulpdiensten hebben daar veelvuldig last van. Ook slachtoffers van jarenlange geestelijk en of lichamelijke mishandeling horen tot deze groep. De verwerking gaat langzaam, moeizaam en een volledige genezing is eigelijk niet mogelijk.
Bewezen is dat mensen die langdurig aan trauma blootgesteld zijn, zelfs veranderingen in de hersenen laten zien.

Overleven is eigelijk het key-woord.
Greener Inderdaad alertheid is een van de eigenschappen van ptsd, Voortdurend op je hoede zijn voor gevaar (waarvan je in je hart weet dat het wel meevalt) maar waarvan je hersenen zeggen. pas op , let op . het zou eventueel kunnen! Het is tenslotte al eens gebeurd.
Voor mij is die alertheid (na jaren behandeling) nooit weggegaan. Wel iets minder.

Tip van mijn psychiater was: Rugzak mag gerust een stuk leger, maar wat erin blijft zitten is ook je OVERLEVINGSKRACHT!!


Birgitte

H_soft_digger
17-11-12, 19:20
Mijn ervaring binnen deze:
* in vele gevallen helpen bvb anti-depresiva, angstremmers, etc niet echt, toch niet op lange termijn.
* zo ook niet al die hulpmiddeltjes op natuurbasis waaronder Zibrine.....
* vaak zien we dat binnen deze groep mensen eerder een gebrek vertonen aan Serotonine en de stap zetten om SSRI medicatie in te nemen.
Velen zijn na enige tijd grotendeels verholpen van hun angststoornissen en anderen.

missbir
17-11-12, 19:26
@H digger

In de meeste gevallen helpen anti depressiva en angstremmers wel en zeer zeker op de lange termijn!!

Een enkeling geneest, maar helaas is het totaalplaatje toch dat je er NOOIT meer vanaf komt. Wel in een mildere vorm, maar totale genezing.. dat zou pas Halleluja zijn. Meld me direct aan ;o)

birgitte

Richa
17-11-12, 19:33
eva1986 Ook zonder het stellen van een (dokters) diagnose kun je hier erg veel last van hebben. Mrs.Lotte en eva1986 WE ARE POWER WOMEN!!!
Richa verwar alsjeblieft niet ptsd met ieder trauma.
Een auto ongeluk, vliegtuig ongeluk zijn eenmalige gebeurtenissen en dus geen langdurige blootstelling aan trauma. Niet minder schokkend met een lange nasleep van medische en psychische behandeling. Echter wel een trauma dat voor toch wel 95 procent met goede hulp kan worden verholpen.
EMDR is een prima oplissing voor een eenmalig trauma, echter voor de ptsders zijn bijvoorbeeld de klikjes constante triggers!!

Van ieder trauma heb je een nasleep en van eenmalige traumas is bewezen dat het merendeel na behandeling weer prima kan leven zonder angsten etc.
Echter post traumatisch stress syndroom is een langdurige blootstelling aan trauma. Soldaten, politie, brandweer en andere hulpdiensten hebben daar veelvuldig last van. Ook slachtoffers van jarenlange geestelijk en of lichamelijke mishandeling horen tot deze groep. De verwerking gaat langzaam, moeizaam en een volledige genezing is eigelijk niet mogelijk.
Bewezen is dat mensen die langdurig aan trauma blootgesteld zijn, zelfs veranderingen in de hersenen laten zien.

Overleven is eigelijk het key-woord.
Greener Inderdaad alertheid is een van de eigenschappen van ptsd, Voortdurend op je hoede zijn voor gevaar (waarvan je in je hart weet dat het wel meevalt) maar waarvan je hersenen zeggen. pas op , let op . het zou eventueel kunnen! Het is tenslotte al eens gebeurd.
Voor mij is die alertheid (na jaren behandeling) nooit weggegaan. Wel iets minder.

Tip van mijn psychiater was: Rugzak mag gerust een stuk leger, maar wat erin blijft zitten is ook je OVERLEVINGSKRACHT!!


Birgitte
missbir Ik heb groot respect voor wat je schrijft, dank je wel voor jouw openheid en jouw persoonlijk verhaal. Er zijn inderdaad meerdere soorten traumatiseringen, enkelvoudige en meervoudige. Beiden kunnen een PTSS (post traumatische stress stroornis) veroorzaken, dat is niet alleen weggelegd voor mensen met een langdurige en/of stelselmatige traumatisering. Alle trauma's groot en klein kunnen littekens nalaten of een PTSS veroorzaken. En als je rugzakje al behoorlijk vol zit en je hebt van huis uit niet die stevigheid en veiligheid meegekregen, dan kunnen eenmalige trauma's later in het leven harder aankomen dan bij degenen die een basisstevigheid van huis uit hebben meegekregen. Dat verschilt van persoon tot persoon en ook per situatie.

Je zegt dat genezing bij slachtoffers van jarenlange geestelijke en/of lichamelijke mishandeling niet mogelijk is. Daar ben ik het niet mee eens, genezing is naar mijns inziens wel degelijk mogelijk. Het kan lang duren en er blijven littekens achter die af en toe pijn kunnen doen, natuurlijk, maar dat wil niet zeggen dat je niet heel bent, dat je niet gezond bent. Ik zeg dat zo stellig omdat mijn jeugd vanaf zeer jonge leeftijd tot laat in de puberteit zeer traumatisch was. Die verandering in de hersenen, die jij noemt, die kloppen. Ik was ook altijd alert, zenuwachtig en op een bepaalde leeftijd durfde ik zelfs niet onder de mensen te komen. Die gevoeligheid kan ik soms nog wel ervaren, maar ik blijf daar bij aanwezig en dan verzacht en verdwijnt het heel snel. Daarnaast heb ik het gevoel dat ik niet meer "overleef" nu maar volledig vanuit vrijheid LEEF. En dat gevoel heb ik nu al jaren, ik kan zeggen dat ik een zielsgelukkig persoon ben, oprecht, vanuit mezelf. (zonder dat ik een opgewekte rol speel)

Ik wil met mijn openheid graag de boodschap meegeven dat traumatisering heftig, moeilijk, en soms langdurig zwaar is, maar er is naar mijns inziens overheen te komen, ook al is dat niet altijd makkelijk. Daarnaast wil ik de wens uitspreken dat ieder die dit leest de komende tijd geestelijk en lichamelijk heel blijft, of er nu "stront aan de knikker" komt of niet.

H_soft_digger
17-11-12, 19:56
Heb laatst nog ruime stage gelopen binnen dit werkveld, en nogmaals, serotonineremmers slagen meer aan dan de klassieke geneesmiddelen, zijnde AD en pillen op basis van de gekende Benzo's.
Grootste troef is dat PAT hier niet afhankelijk van worden door hun niet verslavende werking, wat van de andere groep allerminst kan gestaafd worden.


@H digger

In de meeste gevallen helpen anti depressiva en angstremmers wel en zeer zeker op de lange termijn!!

Een enkeling geneest, maar helaas is het totaalplaatje toch dat je er NOOIT meer vanaf komt. Wel in een mildere vorm, maar totale genezing.. dat zou pas Halleluja zijn. Meld me direct aan ;o)

birgitte

Heksenboot
17-11-12, 20:09
missbir, @Mrslotte, eva1986, Richa, dank jullie wel voor het delen van jullie ervaringen. En missbir voor de goede, bruikbare tips.
Nooit gedacht dat ik antwoord zou krijgen van een ervaringsdeskundige. :o

Zo te horen zijn jullie supersterke vrouwen, maar toch wens ik jullie nog veel sterkte.

Nou vraag ik me wel af (vervelende vent): WTSHTF, en verder, zijn jullie dan sterker/beter voorbereid?

missbir
19-11-12, 11:03
What does not kill you makes you stronger!!

Iemand met ptsd is niet sterker of beter voorbereid. Wel zijn er een aantal dingen die in je voordeel kunnen werken als je je negatief omzet in positief. (er is niks zo slecht of er zit wel weer iets goeds aan). Zoals bijvoorbeeld je alertheid, zelfredzaamheid. In mijn hoofd hebben heel veel rampscenarios al rondgespookt, voordeel is dat ik nu ik (met mijn eigenwederopbouw) bezig ben ik een kei geworden ben in probleemoplossend denken. Ik ben tenslotte een prepper and damn prowd of it!!
Heksenboot ik las in een ander draadje dat je voedselvoorraad nihil is, mijn deur staat open voor iedereen in nood (altijd zo geweest) dus kom gerust een vorkje meeprikken. ;o)

Vertrouwen in een ander begint met vertrouwen in jezelf!

birgitte

Heksenboot
19-11-12, 11:28
What does not kill you makes you stronger!!

Iemand met ptsd is niet sterker of beter voorbereid. Wel zijn er een aantal dingen die in je voordeel kunnen werken als je je negatief omzet in positief. (er is niks zo slecht of er zit wel weer iets goeds aan). Zoals bijvoorbeeld je alertheid, zelfredzaamheid. In mijn hoofd hebben heel veel rampscenarios al rondgespookt, voordeel is dat ik nu ik (met mijn eigenwederopbouw) bezig ben ik een kei geworden ben in probleemoplossend denken. Ik ben tenslotte een prepper and damn prowd of it!!
Heksenboot ik las in een ander draadje dat je voedselvoorraad nihil is, mijn deur staat open voor iedereen in nood (altijd zo geweest) dus kom gerust een vorkje meeprikken. ;o)

Vertrouwen in een ander begint met vertrouwen in jezelf!

birgitte


Fijn om te horen dat er op me gelet wordt Birgitte. En je gastvrijheid is ook hartverwarmend. Maar ik ben weer op een andere manier geprept. Al vanaf de jaren 80 hou ik rekening met het ergste, dus je hoeft je over mij geen extra zorgen te maken.
Als er wat is en je hebt hulp nodig, ben je bij ons ook welkom.

Het teken is voor mij nog niet gegeven, om het maar ff cryptisch te formuleren. Wees altijd op het ergste voorbereid, maar laat je niet gek maken.
Als ik straks voorraden voedsel begin in te slaan is het tijd om je Echt zorgen te maken. Mensen vonden deze boodschap misschien niet zo behulpzaam, maar ik laat me nooit zo meeslepen met de stroom van media en hypes. Daar ben ik nog steeds te punk voor. Zenuwlappig lopen doen is ook niet energie-zuinig ;)

Ha, jij bent dus koningen van het probleem-oplossen. Dan ga ik je nog wel raadplegen binnenkort.
Doe je ook aan appels drogen? Heb net mijn eerste rekje klaar (en opgepeuzeld natuurlijk :p). Maar kan je niet gewoon schijfjes op (bamboe)-stokjes rijgen en die op de dragers van de rekken hangen? Ervaring mee? Dat ga ik binnenkort toch ff uitproberen. Je hoort het nog wel.

Groetjes Birgitte.

Ronin Kogaratsu
02-03-13, 15:52
Hier ook wat spannende situaties meegemaakt. nooit gedacht dat het zou gaan vreten. maar toch heeft dat het jaren gedaan en nog soms. maar ik laat mij er niet meer door leiden en leef gewoon mijn leven. maar mijn ogen zijn altijd gericht op de uitgang, afwijkende mensen, enz enz. in een shtf situatie misschien erg handig, in het dagelijks leven nu een beetje vermoeiend om steeds die dingen waar te nemen

Amazing Dree
02-03-13, 18:45
De ergste trauma's zijn de trauma's die je aangedaan worden door mensen, die zijn bijna niet te genezen, uiteindelijk wel te verdragen, en als je er voor openstaat
is het een enorme leerschool om het zelf anders te doen. Die ervaringen maken je dan zo sterk, dat je alles aankunt.

Trauma's die in je leven voorkomen, waar niets aan te veranderen was, zijn uiteindelijk te dragen, en daarvan kun je genezen als je de kracht zoekt in jezelf.

Zelf ben ik een ervarings-deskundige (als ik het typ, word ik er zelf bijna niet goed van, vind ik het overdreven, maar weet inmiddels dat dat niet zo is, kop in t zand techniek beheers ik erg goed betreft mezelf).
Dit is omdat het een terugkerend item is in mijn/het leven, dus ik ben een overlever, dus denk ik meestal, ach ja, ook dit kom ik weer te boven.

Hoe ouder, hoe beter je kan relativeren, en laat het ook gewoon een plek hebben in je leven, dit is wat jou heeft gevormd.
Acceptatie is een sleutelwoord in deze, aangedaan leed, of leed wat niemand kon voorkomen.

Heb nooit iets ingenomen van medicijnen hiervoor, pas heel laat eens met een psycholoog gesproken (geen goede, centengraaier), en denk nu, ik heb het zelf gered,
omdat ik vertrouwen kreeg in mezelf, moeilijk, maar zeer waardevol leerproces.

Groetjes Dree

venom
11-05-13, 09:06
een goede natuurlijke angstremmer is kratom, ik heb een algemene angststoornis waarbij vroeger eigenlijk alleen benzodiazepines hielpen, maar gebruik nu kratom ( indien je stopt na lange tijd is er zo goed als geen afkick zoals bij benzodiazepines wel het geval is( zelfs dodelijk).
Ik kan naar de winkel, buitenkomen zonder me angstig te voelen en dat allemaal door een plant ;)

Krullenbol
27-05-14, 20:46
Nou vraag ik me wel af (vervelende vent): WTSHTF, en verder, zijn jullie dan sterker/beter voorbereid?

Ik denk dat zodra je bekend bent met PTSS en je daarvoor ook de nodige behandeling(en) hebt gehad, je toch een stapje voor hebt. Menig proces is dan al bloot gelegd en je bewust zijn van de impact van de situatie is ontzettend belangrijk. Juist het bagatelliseren en het negeren van de ervaring(en) werken PTSS over het algemeen in de hand naar mijn idee.

Aan de hand van dit draadje schoot het idee door mijn hoofd, dat het erg handig is om iemand in je buurt te hebben die over de technieken van EMDR beschikt. Vooral ook omdat het een techniek is waarbij je niks nodig hebt dan het paraat hebben van de fases die je doorloopt met de desbetreffende persoon.

lewieke
27-05-14, 21:11
In Vlaanderen is er ook een zelfhulpgroep die gebruik maakt van vrij in de handel verkrijgbare medicijnen. Wekelijks een kuur met de collega's, vrienden helpt om de meeste dagelijkse trauma's te verwerken. De populairste behandelingen gebeuren met Maes, Jupiler, Palm, Duvel. Alleen te nuttigen per six pack. Kleinere hoeveelheden hebben geen effect. Ervaringsdeskundige.

Changing the mindset
27-05-14, 21:48
Wat een geweldig draadje!:-). Dank!

Heksenboot
27-05-14, 21:54
Ik denk dat zodra je bekend bent met PTSS en je daarvoor ook de nodige behandeling(en) hebt gehad, je toch een stapje voor hebt. Menig proces is dan al bloot gelegd en je bewust zijn van de impact van de situatie is ontzettend belangrijk. Juist het bagatelliseren en het negeren van de ervaring(en) werken PTSS over het algemeen in de hand naar mijn idee.

Aan de hand van dit draadje schoot het idee door mijn hoofd, dat het erg handig is om iemand in je buurt te hebben die over de technieken van EMDR beschikt. Vooral ook omdat het een techniek is waarbij je niks nodig hebt dan het paraat hebben van de fases die je doorloopt met de desbetreffende persoon.

Dat lijkt me inderdaad wel handig, maar ziet er niet uit als een techniek, die je even snel onder de knie hebt.
M.a.w., mensen met deze vaardigheid zullen net zo zeldzaam zijn, als huisartsen met tassen vol spullen.

Wel handig om te weten allemaal, maar ervaring doe je niet even gauw op.

Stuudje
27-05-14, 21:59
Wel handig om te weten allemaal, maar ervaring doe je niet even gauw op.Inderdaad. Maar wat ik door contacten op het forum al wel begrijp is dat er veel mensen op het forum zijn die verstand van zaken hebben, ofwel ervaringsdeskundigen, ofwel mensen die werken in de zorg. En samen met elkaar, komen we er wel.
Wat dat betreft is voor mij iemand die messen kan maken en slijpen of weet welke paddenstoelen en onkruid je kan eten, net zo waardevol als iemand die op psychologisch gebied vaardigheden kan inzetten.

Krullenbol
27-05-14, 22:22
Heb net even zitten googlen maar het lijkt erop dat je een universitaire opleiding psychologie nodig hebt om de opleiding voor EMDR überhaupt te mogen volgen. Ansicht wel goed om te voorkomen dat mensen meer schade veroorzaken. (wel zonde want al zou ik het momenteel niet in praktijk brengen het lijkt me mega interessant om de achterliggende processen e.d. te leren)

En ik ben het helemaal met Stuudje eens, het psychologische stuk is minstens zo belangrijk als alle praktische zaken. Het mooist is het natuurlijk als je mensen om je heen hebt die elkaar op alle vlakken aanvullen.

Heksenboot
27-05-14, 22:41
Mee eens Stuudje en Krullenbol. :)

Range
28-05-14, 09:12
Wat Amazing Dree zegt

Sanna27
28-05-14, 09:47
Passiflora van a vogel werkt prima bij stress en of spanning..misschien zoiets preppen?
Verder is slaap heeeeel belangrijk voor de mentale gezondheid dus misschien ook slaapmedicatie o.i.d.

MyronPrps
28-05-14, 11:53
mijn oom heeft hier erg veel last van na zijn uitzending in bosnie (veel massagraven) en heeft hier jaren mee rond gelopen ondanks dat ie meerdere keren heeft aangegeven dat hij er erg veel last van had maar onze heerlijke overheid vond dat het wel meeviel.

nu krijgt hij gelukkig hulp ermee en het helpt erg veel maar het heeft erg veel impact gehad op zijn leven.

het is en blijft iets verschrikkelijks

FincaInSpanje
28-05-14, 12:56
Shush, kun jij hier iets over zeggen?

phaelin
28-05-14, 13:22
Passiflora van a vogel werkt prima bij stress en of spanning..misschien zoiets preppen?
Verder is slaap heeeeel belangrijk voor de mentale gezondheid dus misschien ook slaapmedicatie o.i.d.

Dat kan, maar dan wel zo licht mogelijk en als 't kan plantaardig. Veel van die chemische inslapers werken wel maar beinvloeden je slaap zo dat 't geen natuurlijke slaap meer is. Minder REM etc.. Dan slaap je wel maar heb je er veel minder de voordelen van.

Shadow
28-05-14, 13:24
Heb net even zitten googlen maar het lijkt erop dat je een universitaire opleiding psychologie nodig hebt om de opleiding voor EMDR überhaupt te mogen volgen. Ansicht wel goed om te voorkomen dat mensen meer schade veroorzaken. (wel zonde want al zou ik het momenteel niet in praktijk brengen het lijkt me mega interessant om de achterliggende processen e.d. te leren)

En ik ben het helemaal met Stuudje eens, het psychologische stuk is minstens zo belangrijk als alle praktische zaken. Het mooist is het natuurlijk als je mensen om je heen hebt die elkaar op alle vlakken aanvullen.

Gedeeltelijk mee eens, gedeeltelijk niet mee eens.
Universitaire opleiding psychologie zegt niet bijster veel. Belangrijker is ervaring, intuitief kunnen aanvoelen hoe ver en in welke richting je kunt gaan.

Van EMDR had ik al wel eens gehoord, maar me nog niet in verdiept. (Staat nu dus wel op de planning om gepland te worden... ;) )
Wel heb ik me verdiept in EFT en NLP, en met eerstgenoemde heb ik goede ervaringen met een veteraan met PTSS.

creske
28-05-14, 14:17
Ik heb een tijd sint-janskruid genomen, vrij te verkrijgen bij de apotheek in Vlaanderen. Ik kon weer helder denken, na jaren een warhoofd te hebben, was dat een verademing. Uiteindelijk mocht ik het niet meer nemen, dag op dag moeten stoppen en dan is de hel pas echt losgebarsten. Een heel goede psychiater heeft mij onder haar vleugels genomen en ik ben tot op vandaag pillenvrij!! Heb mij 2 maanden vrijwillig laten opnemen. En ik vind ook dat dat uit het taboe-sfeertje moet komen.

Moraal van het verhaal: Pillen helpen, maar verdoven de oorzaken. Laat je behandelen en spreek erover. Dat is pijnlijk, maar wel noodzakelijk. Je moet ermee leren omgaan, ipv te verdrukken.
Hoewel ik 'genezen' verklaard ben, heb ik nog verschillende dipjes. Maar omdat ik die dipjes vroeg herken, kan ik me snel herpakken. Ik heb ook ten alle tijden het telefoonnummer van mijn psychiater. Als het echt nodig is, bel ik. Liever even bellen, dan helemaal te ontsporen (het kan soms snel gaan).

Bij een SHTF helpt het om een eerdere ervaring hier mee te hebben. Je leert en je kan je sneller herpakken, zonder pillen.

Ik vrees vooral voor alle mensen die op een pillencocktail leven en dan opeens zonder vallen omdat de voorraad op is. Dat wordt pas een feestje.

Krullenbol
28-05-14, 14:24
I
Bij een SHTF helpt het om een eerdere ervaring hier mee te hebben. Je leert en je kan je sneller herpakken, zonder pillen.
.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Met je ervaring kan je niet alleen sneller reageren e.d. bij jezelf, de kans dat je het bij andere kan herkennen en ingrijpen is ook groter.

Stuudje
28-05-14, 16:06
Ik heb een tijd sint-janskruid genomen, vrij te verkrijgen bij de apotheek in Vlaanderen. Hier ook en bij de drogist te koop. Maar St.Janskruid heeft zo zijn gevaren. Het breekt andere medicijnen sneller af, oa de anticonceptiepil en antistollingsmiddelen, die dan niet meer hun werk doen.

Goed navragen wanneer je het wel en niet mag gebruiken dus.

phaelin
28-05-14, 16:11
St. Janskruid heeft geloof ik ook en contra-indicatie met sommige soorten antidepressiva. MAO remmers geloof ik.

Stuudje
28-05-14, 16:14
St. Janskruid heeft geloof ik ook en contra-indicatie met sommige soorten antidepressiva. MAO remmers geloof ik.Ja, maar ook SSRI's en Lithium.
Kortom, met alles wat tegen depressie helpt...

..en of het echt waar is. Ik zou als farmaceutische industrie ook graag zo'n bericht in de wereld helpen...want een ieder die aan de St.Jan is, is niet aan de dure pillen. Kortom, wat er precies van waar is, is mij niet geheel duidelijk. Wel dat je uit moet kijken en alert moet blijven(en omstanders ook) als je dit slikt is me wel duidelijk.

Shush
05-06-14, 20:43
FincaInSpanje Ik zal er mijn plasje even over doen :p

Allereerst wil ik dit zeggen: PTSS, angststoornissen, depressie en rouw zijn niet dezelfde dingen.
In een SHTF zullen we ze allemaal tegen komen, en het is absoluut handig om mensen in je buurt te hebben die weten wat de symptomen zijn en weten hoe ze ermee om moeten gaan. Maar het is nog veel belangrijker om je veilig te kunnen voelen. Veiligheid (en praten met iemand bij wie je je veilig voelt) is de eerste voorwaarde voor herstel bij ieder psychisch probleem. Kunnen herkennen wanneer een situatie veilig is, is net zo belangrijk als kunnen herkennen wanneer een situatie niet veilig is. Als je weet wat je nodig hebt om een situatie (hoe kort dan ook) veilig te maken voor jezelf (lichamelijk en emotioneel) dan kun je ontspannen. Ontspanning en (rustige) slaap zijn onmisbaar voor het verwerken van (heftige) gebeurtenissen.

(disclaimer :p) In het kort zal ik wat dingen beschrijven zoals ik denk dat het zit:
Een probleem bij PTSS is dat iemand zich op geen enkel moment veilig voelt. Er wordt dus nooit aan de basisvoorwaarde voor herstel voldaan. En dan kun je pillen slikken en therapieën wat je wilt, maar het effect zal altijd minimaal of kortstondig zijn. Totdat er aan die basisvoorwaarde voldaan wordt.

Bij angst(stoornissen) voelt iemand zich in specifieke situaties onveilig. In sommige gevallen zo heftig dat er maar één veilige situatie bestaat, in sommige gevallen is alles behalve één situatie veilig. Ook hier is het belangrijk om het gevoel veilig te zijn te vergroten.

Depressie is een totaal ander verhaal. Depressie draait veel meer om hoop, bestaansrecht en passie dan om veiligheid.

Rouw is een proces dat iedereen ooit zal moeten doorlopen. Het is handig om de fasen van rouwverwerking te kennen en te kunnen herkennen zodat je jezelf en anderen kan ondersteunen in dit proces. Het is belangrijk om de fasen te kunnen herkennen zodat je de gevoelens die erbij komen kijken niet bagetaliseert. Het is ook handig om te weten dat niet iedereen de fasen in dezelfde volgorde doorloopt en dat iedere fase zijn tijd nodig heeft, soms een minuut, soms weken. De fasen zoals ze algemeen erkend worden zijn: Ontkenning, Protest/woede, Onderhandelen/vechten, Depressie, Aanvaarding. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Rouwverwerking)

Ik denk dus, dat het creëren van veiligheid een vaardigheid is waarover iedereen zou moeten beschikken. Het is een lastig ding, want je veilig voelen is subjectief. Je moet je dus kunnen inleven in de ander, kunnen luisteren en voelen wat de ander aangeeft wat veilig is en daarvoor de goede vragen kunnen stellen. Let erop dat wat voor jou veilig is, voor een ander totaal onveilig kan zijn. Ook om voor jezelf een veilige situatie te creëren moet je dit kunnen, want het is niet altijd even duidelijk wat een situatie onveilig maakt. Je moet jezelf de vragen kunnen stellen om er achter te komen wat je nodig hebt. Je moet jezelf dus goed kennen. Je kunt een ander niet helpen zich veilig te voelen als je jezelf niet veilig voelt. Zeker in een SHTF-situatie zal dit een uitdaging zijn.

Ten tweede denk ik dat weerbaarheid een belangrijke factor is. Hoe weerbaarder iemand zich voelt, dus hoe meer zelfvertrouwen iemand heeft, hoe meer iemand zich beseft altijd een keus te hebben en hoe meer vaardigheden iemand in de specifieke situatie heeft, hoe kleiner de kans op psychisch trauma is. En ook hoe groter de kans op herstel is. Zelfredzaamheid, zelfvertrouwen en een gevoel hebben dat je iets aan/tegen de situatie kan doen, al is het alleen maar in je hoofd, kunnen een enorm verschil maken.
Wanneer er iets gebeurt waar je het gevoel hebt totaal geen keus te hebben, waar je gedwongen word of je iets overkomt, je je machteloos voelt, of als je slachtoffer bent, dan heb je de grootste kans om een psychische klap te krijgen.
Het leren onderscheiden tussen situaties waar je wél een keus hebt (al is het de meest verschrikkelijke keus ter wereld) of géén keus hebt, is dus belangrijk. En dan aanvaarden. Wanneer er wel een keus was, jouw keuze 100% aanvaarden, en wanneer er geen keus was, hetgeen wat er gebeurt is aanvaarden. Het over je heen laten spoelen en voelen dat dit is hoe het is. En dat is moeilijk te begrijpen. (boeddhisten zijn er erg goed in)
Bij het herstel van psychische klappen is het ook belangrijk dat iemand zich weerbaarder gaat voelen en kan aanvaarden wat er gebeurd is. Je kan je bijvoorbeeld weerbaarder gaan voelen omdat je je niet langer geïntimideerd voelt door een bepaald persoon, of omdat je hebt leren kick-boxen :p Wat het meeste verschil maakt zal voor iedereen persoonlijk zijn en het is de zoektocht om er achter te komen wat dat is. Aanvaarden wat er gebeurd is, betekent niet: aanvaarden dat het nog eens zal gebeuren. Het betekent: aanvaarden dat het verleden niet te veranderen is (maar de toekomst wel en ook hoe je achteraf tegen wat er gebeurt is, aankijkt).

Buiten dat alles (sorry voor de enorme lap tekst) denk ik dat begeleiding absoluut belangrijk is. Zeker bij PTSS. Ik ben een voorstander van EMDR en iedereen die dat kan, is een enorme aanwinst voor de prepcommunity :). (Zelf)Kennis is macht!

lewieke
05-06-14, 21:48
Of je wordt tijdens SHTF met een ernstig trauma geconfronteerd, kan het niet verwerken, legt het naast je neer en gaat door. De klap komt achteraf. Denk ik.

Krullenbol
14-10-14, 20:32
Maar het is nog veel belangrijker om je veilig te kunnen voelen. Veiligheid (en praten met iemand bij wie je je veilig voelt) is de eerste voorwaarde voor herstel bij ieder psychisch probleem. Kunnen herkennen wanneer een situatie veilig is, is net zo belangrijk als kunnen herkennen wanneer een situatie niet veilig is. Als je weet wat je nodig hebt om een situatie (hoe kort dan ook) veilig te maken voor jezelf (lichamelijk en emotioneel) dan kun je ontspannen. Ontspanning en (rustige) slaap zijn onmisbaar voor het verwerken van (heftige) gebeurtenissen.

Dus eigenlijk is de vraag: Hoe prep jij voor jouw emotionele veiligheid en is dit überhaupt mogelijk? Wat heb jij daarvoor nodig?

luna1988
14-10-14, 21:42
Ptts is geen pretje ik spreek uit ervaring.
Daar kun je, jezelf ook niet op voorbereiden.

Op het moment zelf schakel je de emotionele kant uit, je gaat verder en doet alles wat nodig is om te overleven. Beide hersen helften werken niet meer samen daardoor ontstaat een ptts.
Tenminste zo hebben ze me dat altijd uitgelegd.
De klap komt pas later, als een donderslag bij heldere hemel.

Het begon met helemaal bezweet wakker worden in bed en werd zelfs zo erg dat ik vaak 4 of 5 dagen lang helemaal niet in bed kwam.
Naja er komt nog wel veel meer bij kijken in ieder geval werd normaal functioneren heel moeilijk.